பிரான்ஸில் வீதியில் இறங்கிய மாணவர்கள் | போராட்டப் பின்னணி என்ன?

ஐரோப்பாவின் அறிவுத் தளமாகவும், நவீன கல்வி முறையின் முன்னோடியாகவும் போற்றப்படும் பிரான்ஸ் தேசம், இன்று முன்னெப்போதும் கண்டிராத ஒரு மாபெரும் கல்வி நெருக்கடியைச் சந்தித்து வருகிறது. பாரீஸ் மற்றும் அதன் புறநகர்ப் பகுதிகளில் செப்டம்பர் மாத இறுதியில் சிறிய அளவில் தொடங்கிய உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களின் (Lycée) போராட்டம், இன்று காட்டுத்தீயாய் பிரான்ஸின் பிற முக்கிய நகரங்களுக்கும் பரவி, ஒட்டுமொத்த அரசாங்கத்தையே உலுக்கி எடுத்துள்ளது. 400-க்கும் மேற்பட்ட பள்ளிகள் முற்றுகையிடப்பட்டு மூடப்பட்டுள்ளன; ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்கள் வீதியில் இறங்கித் தங்களின் உரிமைக் குரலை எழுப்பி வருகின்றனர்.

பிரான்ஸின் இந்த தற்போதைய மாணவர் எழுச்சியின் பின்னணி என்ன? அவர்கள் எதற்காகத் தங்களின் புத்தகப் பைகளைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டுப் போராட்டக் களத்தைக் கையில் எடுத்திருக்கிறார்கள் என்பதை ஆழமாகப் பார்க்க வேண்டியது அவசியமாகிறது.

போராட்டத்தின் உடனடிக் காரணங்கள்

கடந்த கோடைகாலத்தில் பிரான்ஸை வாட்டி வதைத்த கடுமையான வெப்ப அலையின்போதே பள்ளிக் கட்டிடங்களின் பலவீனம் வெளிப்பட்டது. முறையான காற்றோட்ட வசதியோ, குளிரூட்டும் வசதியோ (Air Conditioning) இல்லாத பழைய கட்டிடங்கள், உடைந்த ஜன்னல்கள், ஒழுகும் மேற்கூரைகள் எனப் பல அரசுப் பள்ளிகள் மிக மோசமான நிலையில் இயங்கி வருகின்றன. "காலை 8 மணி முதல் மாலை 6 மணி வரை பாடம் படிக்கிறோம்; தூங்குவதைக் காட்டிலும் அதிக நேரம் இடிந்து விழும் நிலையில் இருக்கும் வகுப்பறைகளில் கழிக்கிறோம்" என்பது மாணவர்களின் பிரதான குற்றச்சாட்டு.

பிரான்ஸ் அரசுப் பள்ளிகளில் போதுமான ஆசிரியர்கள் இல்லை. விடுப்பில் செல்லும் ஆசிரியர்களுக்குப் பதிலாக மாற்று ஆசிரியர்கள் நியமிக்கப்படுவதில்லை. பல வாரங்களாக முக்கியப் பாடங்களுக்கு ஆசிரியர்கள் இன்றி மாணவர்கள் தவித்து வருகின்றனர். ஆசிரியர்கள் மட்டுமின்றி, பள்ளிக் காப்பாளர்கள், செவிலியர்கள் மற்றும் உளவியல் ஆலோசகர்களின் பற்றாக்குறையும் மாணவர்களைக் கடுமையாகப் பாதித்துள்ளது.

நெருக்கடி மிகுந்த வகுப்பறைகளும் நீளும் கால அட்டவணையும்

ஒரு வகுப்பறையில் 30 முதல் 40 மாணவர்கள் வரை அடைக்கப்படும் அவலநிலை நிலவுகிறது. இதனால் ஆசிரியர்களின் தனிப்பட்ட கவனம் மாணவர்களுக்குக் கிடைப்பதில்லை. மேலும், மிக நீண்ட தினசரி கால அட்டவணையும் (Timetable) 'Parcoursup' போன்ற பல்கலைக்கழக சேர்க்கை இணையதளங்களின் மிகக் கடுமையான விதிமுறைகளும் மாணவர்களிடையே கடுமையான மன அழுத்தத்தை உருவாக்கியுள்ளன.

பின்னணியில் இருக்கும் பொருளாதார - அரசியல் காரணங்கள்

இந்த மாணவர் போராட்டம் தன்னிச்சையாக வெடித்த ஒன்று என்று மட்டும் கடந்து போய்விட முடியாது. இதன் பின்னணியில் ஆழமான பொருளாதாரக் காரணங்களும் உள்ளன. சுமார் 3.6 டிரில்லியன் யூரோக்கள் என்ற பாரிய கடன் சுமையின் கீழ் பிரான்ஸ் அரசு மூச்சுத்திணறி வருகிறது. இதனால் பெரும் பட்ஜெட் பற்றாக்குறையைச் சந்தித்து வருவதால், அரசு பொதுச் செலவினங்களைக் குறைக்கத் திட்டமிட்டு வருகிறது. இதன் ஒரு பகுதியாகக் கல்வித் துறைக்கான நிதி ஒதுக்கீட்டைக் குறைக்கவும், சிக்கன நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளவும் அரசு முயல்கிறது.

தங்கள் நாட்டின் எதிர்காலத்தைக் கேள்விக்குறியாக்கும் இந்த நிதிக்குறைப்பு நடவடிக்கையைத்தான் மாணவர்கள் கடுமையாக எதிர்க்கிறார்கள். ஏழை மற்றும் பின்தங்கிய பகுதிகள் உள்ள பள்ளிகளுக்குக் குறைவான நிதியும், செல்வந்தர்கள் வாழும் பகுதிகளுக்கு அதிக நிதியும் ஒதுக்கப்படுவதாகக் கூறி கல்வி சமத்துவமின்மையையும் அவர்கள் சாடுகிறார்கள். மேலும், அடுத்த சில மாதங்களில் அதிபர் தேர்தல் வரவிருக்கும் சூழலில், இந்த விவகாரம் அரசியல் ரீதியாகவும் பெரும் முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளது.

வன்முறையும் அரசின் அணுகுமுறையும்

துரதிர்ஷ்டவசமாக, கடந்த சில நாட்களாக மாணவர்களின் அமைதியான போராட்டங்களுக்குள் சில சமூக விரோதக் கும்பல்கள் ஊடுருவியதால், போராட்டம் வன்முறையாக மாறியுள்ளது. குப்பைத் தொட்டிகள் எரிக்கப்படுவதும், காவல்துறை மீது கற்கள் மற்றும் பட்டாசுகள் வீசப்படுவதும், அதற்குப் பதிலாகப் போலீஸார் கண்ணீர்ப்புகைக் குண்டுகளையும் தடியடியையும் பிரயோகிப்பதும் பிரான்ஸ் வீதிகளைப் போர்க்களமாக மாற்றியுள்ளன. ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்கள் இதுவரை கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர்.
வன்முறையை நியாயப்படுத்த முடியாது என்றாலும், மாணவர்களின் அடிப்படை கோரிக்கைகளில் இருக்கும் நியாயத்தை பிரான்ஸ் கல்வி அமைச்சர் எட்வர்ட் ஜெஃப்ராய் (Édouard Geffray) ஒப்புக்கொண்டுள்ளார். உடனடியாகக் கூடுதல் ஆசிரியர்களை நியமிப்பதற்கான அவசரத் திட்டம் மற்றும் மாணவர்களின் கருத்துக்களைக் கேட்கும் புதிய வழிமுறைகளை அரசு அறிவித்துள்ளது.

ஒடுக்க வேண்டிய போராட்டமா?

பிரான்ஸ் வரலாற்றில் மாணவர்கள் எப்போதும் சமூக மாற்றத்தின் உந்துசக்தியாகவே இருந்துள்ளனர். தற்போதைய 'ஜென் ஆல்பா' (Gen Alpha) தலைமுறை மாணவர்கள் தங்களுக்குத் தேவையான "மரியாதை, கண்ணியம் மற்றும் தரமான கல்விச் சூழலை" மட்டுமே அரசிடம் கோருகிறார்கள்.
வகுப்பறை என்பது வெறும் மதிப்பெண் எடுக்கும் தொழிற்சாலை அல்ல; அது ஒரு நாட்டின் எதிர்காலத்தை உருவாக்கும் உன்னத இடம். கட்டிடங்கள் இடிந்து விழுவதையும், ஆசிரியர்கள் இல்லாத வகுப்பறைகளையும் கண்டு மாணவர்கள் வீதிக்கு வந்திருப்பது அவர்கள் நாட்டின் மீது கொண்ட அக்கறையையே காட்டுகிறது. அடக்குமுறையாலோ அல்லது தற்காலிக சமரசங்களாலோ இந்த நெருக்கடியைத் தீர்க்க முடியாது. கல்வித் துறைக்கான நிதியை உயர்த்தி, உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்துவதன் மூலமே பிரான்ஸ் அரசு இந்த மாணவர் அலைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க முடியும்.